امروز توسط یکی از دوستان مطلع شدم که قرار است برنامه ای تحت عنوان بسوی ظهور از سیمای جمهوری اسلامی پخش شود که در رابطه با مهدویت و فرهنگ آن است . گویا این برنامه مدتهاست که پخش می شود و امروز توفیقی نصیب این بنده شد که این برنامه را نگاه کنم . همانطور که از همان ابتدا میشد حدس زد این برنامه جدای از تشریح فرهنگ مهدویت ، جایی برای توهین به مقدسات عده ای دیگر هم هست ، و این موضوع متاسفانه در رسانه های ملی این کشور کم کم به یک رسم و روش تبدیل می شود .

 این موضوع متاسفانه در رسانه های ملی این کشور کم کم به یک رسم و روش تبدیل می شود . موضوع برنامه بررسی تهدیداتی بود که متوجه فرهنگ مهدویت می باشد و مهمان برنامه حاج آقایی جوان بودند ، که مدرس دانشگاه معرفی شدند بنام حجت السلام جعفری . صحبتهای ایشان جدای از اظهار لطف ایشان به بهائی ها ، لااقل آن قسمتش که بصورت عمومی و کلی صحبت میکردند بسیار خوب و آموزنده بود و کاش هم خودشان هم دیگران هم سلکانشان به این سخنان جامعه عمل بپوشانند .

در ابتدای صحبت ایشان به دفع و رد تمامی احادیثی و روایاتی پرداختند که از امام زمان چهره ای خشن و خونریز ارائه می دهند . در این بین صحبت اول برنامه آیت الله مکارم شیرازی ( اگر اشتباه نکرده باشم ) در مورد خرافه بسیار جالب بود . نکته جالب در صحبتهای ایشان ذکر این نکته بود که : «... ورود آنچه عقل آن را رد میکند به حوزه دین را خرافه گویند ...» و ایشان مردم را بسیار انزار دادند که از این خرافه برحذر باشند . برهر حقیقت جویی واضح و مبرهن است که یکی از اصول دوازده گانه دیانت بهائی همین اصل انطباق دین با عقل است و این سخن چیزی است که 165 سال پیش مولایمان حضرت بهاالله روحی لاحبائه الفداء بیان فرمودند .

اما بعد از این سخنان و در پایان برنامه مهمان برنامه که در مورد طریقه کمک های غیبی و کمک های امام زمان به مردم سخنرانی میکرد این نکته را ذکر کردند : « که ممکن است جواب مشکل از طریق خواندن کتاب ، یا دیدن دوست یا حتی در و دیوار ... به اذن ولی خدا مشکلی را حل کنند... » در اینجا بود که بیاد ضرب المثل معروف ِ : دم خروس را باور کنم یا قسم حضرت عباس را ، افتادم .

 در قسمتی از برنامه که به بحث در مورد مدعیان اختصاص داشت ، مهمان برنامه ضمن اینکه حتی نام حضرت باب روحم فدایش را اشتباه گفتند ، بجای سید علی محمد از محمدعلی نام بردند و پیشوند سید را نیز عمداً حذف کردند ، همچنین با زدن تهمت دیوانگی و جنون به آن حضرت ، به تکرار ادعاهای واهی پرداختند . ایشان با قرار دادن حضرت باب در زمره مدعیان دروغین مهدویت این نکته مهم را فراموش کردند که ایشان مدعی مهدویت نبودند بلکه خود مهدی موعود اسلام بودند و پیامبری راستین بودند . در اینجا ذکر چند حدیث خالی از لطف نمی باشد : امام‌باقر ميفرمايد" بعد انقضاء المص به المرا يقوم مهدى‌عليه الّسلام " . در توضيح اين روايت جناب ابوالفضائل گلپايگانى در آثار خويش توضيح عنايت فرموده‌اند. توضيح ايشان بدين قرار است که ميفرمايند بايد حروف مقطعه قرآن را از ابتداى قرآن تا المر محاسبه نمود ( البته در نسخه‌اى حديث بجاى المرا، ظاهراً المر آمده است ولی در خود قرآن کريم المرا ميباشد). با محاسبه حروف ابجد در انقضاء المر عدد ١٢٦٧ بدست ميآيد ( که اگر المرا حساب کنيم ١٢٦٨ ميشود). بفرموده جناب ابوالفضائل ٧ سال اضافى بخاطر آن است که حضرت رسول اکرم حدود ٧ سال قبل از هجرت اظهار امر فرموده‌اند. و لذا از زمان بعثت حضرت محمّد تا زمان ظهور قائم ١٢٦٧(يا ١٢٦٨) ميگردد(معمّاى شيخ احمد احسائى نگارش نادر سعیدی) و دوحدیث زير منسوب به امام محمّد باقر : يقوم القائم بامر جديداً و کتاب جديداً علی العرب شديدا (بحارالانوار جلد ١٣ ص ٤٣٦) که ترجمهٴ آن چنين است: قائم به امر جديد و کتاب جديد و قضاء جديد قيام مى‌کند که بر عرب بسيار سخت و داشوار است. سئلت ابا جعفر الباقر فقلت اذا قام القائم باى سيرة يسير فى‌الناس؟ فقال، يهدم ما قبله کما صنع رسول‌الله و ياستأنف الاسلام جديداً. که ترجمهٴ آن چنين است: از امام ابا جعفر الباقر سؤال کردم سيره قائم چگونه خواهد بود؟ فرمود مانند حضرت رسول اديان ماقبل خود را ويران و اسلام جديدى تأسيس خواهد کرد.(منجی موعود نگارش موژان مومن) ملاحظه می کنید که از امر جدید ، کتاب جدید و حتی اسلام جدید سخن به میان آمده ، اما متاسفانه از این احادیث استفاده که نمی شود سعی در مخفی نمودن آن ها از دید متحریان حقیقت هم می شود .

نکته بسیار جالب دیگر در سخنان همین مهمان محترم صحبت از مکان ظهور مهدی که در روایات مشرق ذکر شده و بنابه تعبیر خود ایشان مقصود علی الخصوص ایران می باشد . همچنین باید از حدیثی یاد کنم که باز همین حاج آقا جعفری ذکر کردند از امام صادق بدین مضمون : « که گروهی در آخرالزمان قیام میکنند که حقشان داده نمی شود باز قیام میکنند و کشته های اینها شهید هستند. » تاریخ ، قیام بابیان را خوب بیاد میاورد و بدرستی که حق ایشان را ندادند و چه خونها که از ایشان نریختند و الحق و والانصاف که آنها شهید شدند . البته توهین به دیانت بهائی چیز جدیدی از سوی سیمای جمهوری اسلامی نیست و اینکار بصورت سیستماتیک و هدفمندانه مکررا تکرار می شود ، اما در همین برنامه بر لزوم آگاهی دادن به مردم بسیار تاکید شد و حال باید پرسید : منظور سازندگان این قبیل برنامه ها از آگاهی دادن چیست ؟ آیا منظورشان همین یک طرفه به قاضی رفتن است ؟ آیا آگاهی یعنی هرچه آنها بگویند و دیگران قبول کنند؟؟!! بهرحال این موضوع جای بحث بسیار دارد و البته بارها و بارها دراین مورد نگاشته اند و خواهند نگاشت .